Nie jesteś zalogowany

Zaloguj sięRejestracja

Światowy Dzień Chorego 11.02.2011

DPS (Dom Pomocy Społecznej) myślę że, nieważne gdzie, są ich setki w całej Polsce. Mało kto może wyjść poza teren domu, dlatego czas płynie tu bardzo wolno „od posiłku do posiłku”.
Różne są próby (formy) aktywizacji - rehabilitacja, terapia zajęciowa, spacery, czytanie książek, pomoc na oddziale, sklepik (kawiarenka) ale nic nie zastąpi po prostu zauważenia człowieka, żeby choćby na ułamek chwili zobaczyć uśmiech na twarzy lub ten „błysk w oku”.
Każdy z nas może poświęcić trochę wolnego czasu dla chorych może przyjść, porozmawiać, zainteresować się Nimi i gwarantuję wam, że w tym naszym „szybkim” świecie WY też przeżyjecie ciekawą terapię (to tak z doświadczenia).
Przy okazji Światowego Dnia Chorych podziękowania należą się pracownikom tego domu (i podobnych domów) za opiekę i troskę nad chorymi, za to że, są ludźmi, którzy chcą się zatrzymać nad cierpieniem, smutkiem, samotnością innych.
Zapraszam do zapoznania się z garstką (często bardzo pogodnych) mieszkanek

Marysia - mówią na nią strojnisia, bo potrafi zrobić ozdoby do włosów nawet z wieczka od jogurtu, pierścionki z zakrętek lub guzików.

chciałem napisać kilka tekstów Marysi ale nieprzeszły cenzury :)

Danusia - gdy mnie zobaczyła, krzątającego się fotografa, pobiegła przebrać się.

Ooooczzzekkkiiiiwwwaaannnniiiieeee na obiad

Ooooczzzekkkiiiiwwwaaannnniiiieeee na obiad

Aneta - młoda, bardzo tajemnicza osoba

Bogusia - dumna ze swojej pracy, kolejnej zresztą.

żmudny haft krzyżykowy i Bogusia przy pracy nad swoim dziełem

Pani Kazia i jej babciny uśmiech

czas na papierosa i krótkie rozmowy

Ula - najchętniej spędza czas w palarni ale sklepik to też miejsce pełne wrażeń

Dorota - odlicza pieniądze na drobne słodycze, często pomaga w tradycyjnych pracach domowych

Ewa - raczy się kawą

Pani Gienia - na zakupach

ze sklepiku wracamy na palarnie do Sabiny a raczej do Królowej Saby (tak mówi o sobie)

Królowa i jej koleżanki od papieroska

Pani Kazia niema zamiaru walczyć z nałogiem

Gosia – duża uśmiechnięta dziewczynka - trudno opisywać osoby tak żeby nie wspominać o ich historii życia, tak żeby nie szokować bólem i cierpieniem, chce uzyskać taki sam efekt pokazując uśmiech i radość

Fotograf - odskocznia od codzienności

Anka - można śmiało powiedzieć, że jest ARTYSTKĄ, maluje farbami olejnymi, wyszywa, rysuje piórkiem, w zależności od nastroju i chęci. Jej prace są wszędzie.

Aktualnie wyszywa haftem krzyżykowym, wyliczyła, że na tą pracę wchodzi ponad 110000 krzyżyków - cztery miesiące pracy po 9h

Pani Dzwonek i Pani Ewa - wolny czas można wykorzystać na drobienie chleba dla gołębi

Jola - ...od jednego papierosa do kolejnego...

Marysia

Pani Jasia

Jadzia

Danusia i Ela w tle - niektórzy po prostu siedzą, czasem sprawiają wrażenie jakby na coś lub kogoś czekali a oni ot tak po prostu siedzą

Basia - wykonując zdjęcia do dokumentów, zawsze muszę sfotografować Basię, nawet tym razem mimo przeziębienia wstała z łóżka jak usłyszała, że jestem

Każdego roku z okazji obchodzonego 11 lutego wspomnienia Matki Bożej z Lourdes Kościół proponuje Światowy Dzień Chorego. Taka okoliczność, jak chciał Czcigodny Sługa Boży, Jan Paweł II, staje się sprzyjającą okazję do zastanowienia się nad tajemnicą cierpienia, a przede wszystkim, aby uczynić nasze wspólnoty i społeczeństwo obywatelskie bardziej wrażliwymi na naszych chorych braci i siostry. Jeżeli każdy człowiek jest naszym bratem, to tym bardziej słaby, cierpiący i wymagający opieki musi znaleźć się w centrum naszej uwagi, aby żaden z nich nie czuł się zapomniany lub zaniedbany. Rzeczywiście „miarę człowieczeństwa określa się w odniesieniu do cierpienia i do cierpiącego. Ma to zastosowanie zarówno w przypadku jednostki, jak i społeczeństwa. Społeczeństwo, które nie jest w stanie zaakceptować cierpiących ani im pomóc i mocą współczucia współuczestniczyć w cierpieniu, również duchowo, jest społeczeństwem okrutnym i nieludzkim” (Encyklika Spe salvi, 38). Niech inicjatywy, jakie będą krzewione w poszczególnych diecezjach z okazji tego dniach będą bodźcem do bardziej skutecznej troski o cierpiących, także w perspektywie uroczystej celebracji jaka będzie miała miejsce w roku 2013 w sanktuarium maryjnym w Altötting w Niemczech.

Fragment Orędzia Benedykta XVI na XIX Światowy Dzień Chorego 11.02.2011
„Krwią Jego ran zostaliście uzdrowieni”(1P 2,24) – więcej u Wujka Google

18 osób(osoby) lubi(ą) to

Odpowiedź


Data czw., 10/02/2011 - 21:34
Odpowiedź

Dla mnie to ta historia nie ma jak na razie konkurecji. Gratuluję. Ale nie o konkurencję tu chodzi. Myślę że choć na chwilę, może dłużej, dodałeś koloru w czarnobiałe życie wielu ludzi. Jeśli bloger ma naprawić świat to tylko pokazujac go takim jaki jest - pełnym emocji.  Według mnie RESZTA OPISÓW  jest zbędna.

Odpowiedź


Data czw., 10/02/2011 - 21:51
Odpowiedź

Piękne portrety ujęte w magiczny sposób takich trochę zagubionych w dzisiejszym świecie ludzi, którzy są gdzieś zawsze wśród nas, często się na nich nie zwraca uwagi, albo odwraca wzrok....

Widać kontakt i zaufanie którym Cie obdarzyli i Twoje podejście. Łatwo jest fotografować piękne krajobrazy i piękne twarze, piękne często tylko z zewnątrz. Ale przyjrzyjcie się wszyscy jakie szczere emocje biją z tych oczu. 

Akurat tak się składa że pracuję nad odrobinkę podobnym tematem i dokładnie wiem co masz na myśli mówiąc o przeżyciu pewnej terapii, bo niewątpliwie mój świat się już zmienił, wkrótce zmienię może jeszcze świat paru innych osób.

"Don't cry because it's over - smile because it happened"

Odpowiedź

Data czw., 10/02/2011 - 22:42
Odpowiedź

uh. też kiedyś robiłem zdjęcia w DPS i było to dość wstrząsające. zdjęcia nie ujrzały światła dziennego, widzialo je pare osób. potem miałem plan zrobić fotoreportaż, ale odłożyłem to na półkę. jakoś sumienie mi na to nie pozwalało. Jest tu bardzo bardzo cienka linia, która łatwo przekroczyć nawet niepostrzeżenie i szczere chęci zamieniają się w pornografię (absolutnie nie traktuj tego osobiście). i nie chodzi mi o to że to jest temat tabu, tylko według mnie temat potrzebuje szczególnego podejścia, dlatego nie odważyłem się go zrobić, tak jak myślałem że będzie na początku Sad bo efekt wizualny jest murowany, tylko uznałem ze nie chcę tego robić. zatem gratuluje odwagi, ale powstrzymam się od komentarza, bo tu jedynym może być cisza.

jestem sobie mały miś

Odpowiedź


Data czw., 10/02/2011 - 23:00
Odpowiedź

Ciekawe dlaczego egzotyczną biedą i cierpieniem wszyscy się fascynują i zachwycają a nasza polska szara rzeczywistość tak bardzo odpycha, przeraża, a mamy jej jednak sporo. Bardzo mnie to zastanawia... 

"Don't cry because it's over - smile because it happened"

Odpowiedź


Data czw., 10/02/2011 - 23:01
Odpowiedź

Świetnie że innym ludziom nie jest obojętny ich los ,temat jak najbardziej godny uwagi  LUDZIE !

   Każdy kolejny dzień jest nową wspaniałą przygodą Smile))

http://www.myfinepix.pl/pl/blog/358276/255838

    

Odpowiedź

Data czw., 10/02/2011 - 23:02
Odpowiedź

ulla czy to był komentarz do mnie skierowany? Smile jak dla mnie nie ważne jakiego rodzaju jest bieda linie zawsze ąłtwo przekroczyc

jestem sobie mały miś

Odpowiedź


Data czw., 10/02/2011 - 23:05
Odpowiedź

Zgadzam się z Tobą Ulla ! chyba bardziej medialne  jest pomaganie głodującej Afryce niż swoim rodakom z tego wynika , co nie oznacza oczywiście że Afryka nie potrzebuje owej pomocy.

   Każdy kolejny dzień jest nową wspaniałą przygodą Smile))

http://www.myfinepix.pl/pl/blog/358276/255838

    

Odpowiedź


Data czw., 10/02/2011 - 23:22
Odpowiedź

To nie było do Ciebie straszak, ale poruszyłeś pewną kwestię, która mi to pytanie nasunęła. Kwestię linii. Z tym się zgadzam, ale myślę że to się chyba bierze z naszych przekonań, wychowania i innych strereotypów których się uczymy od dziecka, że się boimy ją przekroczyć. Sama się nad tym zastanawiam, dlaczego prościej jest fotografować i pokazywać głodne dzieci w Afryce i więcej wzbudza to entuzjazmu. 

"Don't cry because it's over - smile because it happened"

Odpowiedź


Data czw., 10/02/2011 - 23:43
Odpowiedź

To jeden z lepszych wpisów odwiedzonych przeze mnie na tym serwerze.

Technicznie (świetne zdjęcia) i tematycznie (reportaż otwiera oczy). Gratuluję!

Odpowiedź

Data pt., 11/02/2011 - 09:48
Odpowiedź

Kiedy patrzę na te zdjęcia, to najbardziej uderza mnie fakt, że te kobiety *naprawdę* tam są. I nie chodzi mi o jakąś tam fizyczną obecność (bo Ty też przecież tam byłeś), ale o to, że dla nich teraz nie ma innego życia. I nawet uśmiech na ich twarzy nie maskuje tej ich potrzeby bycia z innymi ludźmi.

Odpowiedź


Data pt., 11/02/2011 - 12:24
Odpowiedź

Jest sztuką obrazem wzbudzić emocje i zachęcić do refleksji. Fotografie mnie poruszyły, portrety przemawiają do odbiorcy. Dla takich blogów warto przeglądać ten portal. Bardzo podoba mi się opowiedziana historia, ... oraz ta niedokończona... 

Proszę o recenzje fotografii. Pozytywne i krytyczne opinie mile widziane. 
http://www.myfinepix.pl/pl/gallery/392523 
Nie biorę udziału w konkursie "praca jak marzenie"

Odpowiedź


Data pt., 11/02/2011 - 16:36
Odpowiedź

dziękuję za miłe komentarze

Odpowiedź


Data pt., 11/02/2011 - 17:35
Odpowiedź

...bardzo wzruszyła mnie opowiadana historia...a najbardziej to, co nie zostało werbalnie w niej dopowiedziane. ..Piękne, mocne obrazy same w sobie mają dużą siłę przekazu.

Odpowiedź


Data sob., 12/02/2011 - 21:12
Odpowiedź

Swietne fotki i bardzo dobry reportaż - ambitny temat... wow Smile

Ze wszystkich pan najbardziej przypadly mi do gustu Pani Dzwonek i Pani Ewa. LIKE IT!

Podroze to najlepsza szkola zycia. Moje podroze "Dookola swiata"

Odpowiedź


Data sob., 12/02/2011 - 22:25
Odpowiedź

Każde zdjęcie to odrębna historia. Wszystkie - to powieść z życia... ich życia! Zminimalizowany komentarz autora dopełnia całości!
"blokh" - dobrze zrobione!

Odpowiedź


Data sob., 12/02/2011 - 22:46
Odpowiedź

całość potrafi szarpnąć człowiekiem...  zgadzm się z Krzysztofem

Brawo !

Odpowiedź


Data sob., 12/02/2011 - 23:06
Odpowiedź

mam problem z zobaczeniem zdjęć, a czytająć komentarze odnoszę wrażenie że są nieprzecięte i bardzo emocjonalne i tym bardziej mnie zachęcają,ale nie wiem dlaczego, nie chcą mi się wyświetlić ! (na innych fotoblogach nie mam tego problemu) ..?

Odpowiedź


Data pon., 14/02/2011 - 09:10
Odpowiedź

This is a superb set of photographs.

Thank you for posting.

Odpowiedź


Data pon., 14/02/2011 - 09:45
Odpowiedź

opieki nad osobami starszymi jest ważne we wszystkich społeczeństwach i nie powinny być ignorowane.
To tylko jeden z wielu rodzajów instytucji, które muszą być przechowywane w pamięci. Jak traktujemy tych, którzy niewiele do powiedzenia lub energii jest zawsze ważne i nie powinniśmy udawać, że nie istnieją. Każdy człowiek powinien mieć godność w ich istnienie i wartość.
Dziękuję za ten blog.

 

My Tutorials

 

My Blogs. 

&

Odpowiedź


Data pon., 14/02/2011 - 13:28
Odpowiedź

This is one of the best, most powerful blogs I've had the privilege to view and read.  The images are sensitive and show well the contest of their daily lives.

Thank you for sharing this blog with us.

Odpowiedź


Data pon., 14/02/2011 - 15:05
Odpowiedź

swietny fotoblog!!!

chyle czola... pozdrawiam

Odpowiedź


Data pon., 14/02/2011 - 15:59
Odpowiedź

Rewelacyjne fotografie. Super, jestem pełna podziwu Smile

Odpowiedź


Data śr., 16/02/2011 - 13:35
Odpowiedź

Aż się gęba uśmiecha; sama nie wiem, które zdjęcie moje ulubione Smile Może "Pani Gienia- na zakupach", może "Jadzia", a może "Marysia"? Podjąłeś się bardzo trudnego chyba, ale dającego mnóstwo pozytywnych wibracji tematu i w moim przekonaniu zrobiłeś to świetnie. Jest w mojej okolicy jedyny w województwie "Wiejski Dom Terapii Zajęciowej"-  to miejsce w którym spotykają się na kilka godzin dziennie osoby z różnym stopniem i rodzajem niepełnosprawności. Bardzo chciałam zrobić reportaż o tym miejscu i jego "czasowych" mieszkańcach, ale niestety, kiedy tam się spotykają, ja pracuję. Dziękuję Ci za te zdjęcia Smile

Odpowiedź


Data śr., 16/02/2011 - 20:12
Odpowiedź

Niesamowity blog. Gratuluje pomyslu i podejscia do ludzi:)

Odpowiedź


Data śr., 16/02/2011 - 20:14
Odpowiedź

Fotoreportaż faktycznie bardzo dobry, zdjęcia świetne. Trzeba jednak uzmysłowić sobie ,że aby takie zdjęcia zrobić człowiek albo musi być w jakiś sposób związany z tym miejscem albo być bardzo odważny. Nie każdy potrafiłby wejść do takiego miejsca i po prostu zacząć robić zdjęcia. Nie sądze żeby to było możliwe. Ludzie mieszkający w takich ośrodkach nie są tak ufni jak to pozornie widać na fotografiach. Należy wobec tego również pogratulować autorowi że udało mu się wejść w ten świat , dla większości ludzi zamknięty, obcy. Nie wszyscy potrafilibyśmy tak zwyczajnie porozmawiać z mieszkańcami domu opieki. To nie jest wbrew pozorom taki proste. Trzeba umieć zdobyć ich zaufanie, umieć ich słuchać, rozumieć ich "świat". Ale jestem bardzo pozytywnie zaskoczona reakcjami na fotoblog poprzednich piszących opnię. Dziekuję wszystkim, których te zdjęcia poruszyły i mam nadzieję ,że na tym "poruszeniu" się nie skończy. Ludzi potrzebujących, samotnych ,nieszcześliwych jest pełno wokól nas ... a więc jeżeli mamy zmienić świat zmieńmy może najpiew to co sami możemy wokól siebie. Powodzenia życzę wszystkim biorącym udział w konkursie!

Lucy

Odpowiedź


Data czw., 17/02/2011 - 09:15
Odpowiedź

Masz Lusi racje, fotografowanie osób chorych, mieszkanek DPS nie jest łatwe, trzeba przełamać w sobie strach. Po czesci jestem związany z tym domem, bo wykonuje im zdjęcia do dowodów, chociaż większość życia patrzyłem na takich ludzi powoli oswajając się z Nimi, mieszkam w Morawicy (Google / trzecia pozycja) to trochę tłumaczy przełamanie oporu I strachu. A co do uśmiechu I ufności to zależy od osoby jej humoru tak jak w codziennym życiu (niektóre panie w moim fotoblogu widziały mnie pierwszy raz).

Dziękuje Ci za refleksje, pozostałym osoba również.

Pozdrawiam BK

Odpowiedź


Data sob., 19/02/2011 - 11:58
Odpowiedź

Jedna z najciekawszych historii opowiedzianych na blogu. Oglądam go już trzeci raz i wydaje mi się, że komentarz jest zupełnie ZBĘDNY.

Odpowiedź


Data pon., 21/02/2011 - 08:12
Odpowiedź

Bardzo dobrze zrealizowany temat ze świetnymi portretami mówiącymi więcej niż podpisy do nich. Za to właśnie brawo, że zostawiłeś treść zdjęciom nie pisząc o nich zbyt wiele, dzięki temu nad każdym zdjęciem można zatrzymać się na dłużej. Duzy Like

marysia

Log in

zamów zdjęcia

Najwyższej jakości zdjęcia przez internet

Forum

Znajdź odpowiedź na forum

Fotoszkoła