1.    Fotografuję bo…

bo lubię;  fotografując jestem spełniony…

2.    Moje najlepsze zdjęcie…

czuję, że wkrótce nastąpi J

3.    Zwracam uwagę na zdjęcie  gdy…

…ma emocje. Gdy wyzwala moje emocje. Gdy zastanawia, zaskakuje lub po prostu wzrusza. Lubię zdjęcia, które pobudzają moją wyobraźnie, takie niedopowiedziane, czasem przerysowane. Nie jestem zwolennikiem (nagradzanych wielokrotnie w prestiżowych konkursach) zdjęć pokazujących przemoc, konflikt, wojnę, biedę. One poruszają odbiorcę z samej racji towarzyszących im wydarzeń – nie zawsze są dowodem kunsztu autora.

4.    Ograniczeniem w fotografii jest

Nie ogranicza nas nic, poza nami samymi… Uważam więc, że nie ma żadnego ograniczenia.

5.    Fotografowanie jest dla mnie…

Wiem czym dla mnie nie jest. Od tego zacznę…

Nie jest z pewnością komercyjnym sposobem na życie. Nie jest - co zapewne okaże się zaskakującym stwierdzeniem - moją pasją… 

Jest zainteresowaniem, tzw. konikiem. Będąc pasją pochłaniałoby mnie bez reszty, bez czasu na inne zainteresowania

Jest dla mnie uczuciem: spokoju, skupienia, spełnienia. Zapewnia rozwój poznawczy świata, poszerza moje horyzonty, sprawia, że sięgam po wiedzę na tematy dotychczas mi nieznane.

Fotografia jest dla mnie ważnym dopełnieniem do tego co w moim życiu najważniejsze.

6.    Oglądam zdjęcia swojego autorstwa sprzed 10 lat i myślę

Zdaję sobie sprawę z progresu, jaki zrobiłem w fotografii. Postrzegam się jako bardziej dojrzałego i śmiałego fotografa. Z dużą nostalgią odnoszę się do dawnych zdjęć. Pamiętam wiele zdarzeń towarzyszących poszczególnym fotografiom. Niektóre z nich uważam za rokujące, inne – za nietrafione. Widzę błędy, ale dostrzegam również ówczesne świeże spojrzenie początkującego fotografa „nieskażonego” regułami fotografii, co niejednokrotnie dawało interesujący efekt. Mam poczucie, jak zapewne wielu zajmujących się fotografią amatorsko lub profesjonalnie od kilkunastu lat, że tamte zdjęcia były bardziej „przemyślane” . Fotografia analogowa zmuszała do tej nieuchwytnej chwili zastanowienia…

7.    W mojej torbie fotografa nie może zabraknąć…

Po pierwsze - cukierka (na stres , jako podziękowanie „obiektowi”)

Pod drugie – aparatu J

Po trzecie, zakładając, że mam w niej sprzęt fotograficzny (body, obiektywy, lampę etc.)  -  nie może zabraknąć banalnego z pozoru elementu – zapasowej karty czy kliszy.  Jeśli zepsuje się lampa – poradzę sobie bez niej, jeśli obiektyw – zastosuje metodę obscury,  jeśli aparat – to i tak nici ze zdjęć. Natomiast brak zapasowej karty/kliszy to po prostu brak profesjonalizmu. Cały sprzęt fotograficzny to mechanizm, urządzenie. Uważam więc, że należy się właściwie przygotować na pewne (często niemile zaskakujące) ewentualności związane z jego użytkowaniem.

8.    Mój guru fotografii to…

Mariusz Forecki. Reportażysta. Wielkopolanin. W kręgu jego zainteresowań fotograficznych szczególną rolę odgrywa dokument, w którym głównym bohaterem jest człowiek. Z reguły realizuje kilka projektów jednocześnie, wykorzystując rożne technologie.

9.    Fotografuję komercyjnie z powodu…

Z powdów finansowych oczywiście. Ale również dla możliwości robienia reportaży w niedostępnych dla mnie miejscach. Wbrew pozorom jest to trudne fotografowanie zobligowane oczekiwaniami zlecającego. Narzucające swoisty rodzaj zdjęć. Staram się, aby podejmować tego typu zajęcia stosunkowo rzadko.

10. W fotografii najważniejsze jest

Bezapelacyjnie najważniejsze jest światło. Daje obraz, cień, atmosferę. Ono  buduje zdjęcie. Gra światłem powoduje właściwe odbicie. Światło miękkie daje tajemniczość, delikatność, rozproszenie. Wykorzystuję je do fotografii krajobrazu czy portretu chcąc uzyskać delikatny efekt. Ze światła ostrego korzystam aby podkreślić ostrość, siłę, charakter, dynamikę.

11. Ważniejsze: dobre oko, czy dobry aparat?

Nie mam wątpliwości, że dobre oko. Dobry sprzęt może je ewentualnie pokierować na szersze horyzonty, dać więcej możliwości technicznych. Ale to człowiek i jego predyspozycje jest najważniejszy. To te czynniki decydują o sukcesie fotografii.

12. W fotografii niezmiennie  zaskakuje mnie…

Zmienność. Ten sam kadr uchwycony przez 100 fotografów dający 100 różnych zdjęć. To niesamowite! Jak twórcza jest to dziedzina. Zaskakuje mnie to, że… zdjęcia nadal mnie zaskakująJ. Niezmienne potrafią wyzwolić cały pakiet emocji. Zaskakuje mnie jak ogromne znaczenie ma… szczęście. Do uchwycenia właściwego momentu. Do znalezienia się we właściwym miejscu we właściwym czasie.

13. Nadal uczę się…

Fotografii J!  Zabawy światłem. Magii kolorów. Po prostu.

Uczę się różnych technik niekoniecznie sklasyfikowanych w kanonach fotografii. Eksperymentuję. Co jakiś czas odkrywam na nowo fotografie czarno-białą. Bywa, że na całe tygodnie porzucam aparat cyfrowy na rzecz analogowego.

Praca nad obróbką komputerową zdjęć to również nauka, odkrywanie możliwości programów graficznych.

Uważam, że najlepszą formą nauki wykonywania zdjęć jest… oglądanie zdjęć innych fotografów. Zarówno tych najlepszych jak i osób nieznanych w środowisku. Wyrażanie własnych opinii, komentowanie, dyskusje w gronie pasjonatów fotografii - otwierają umysł. Wzajemne dzielenie się posiadaną wiedzą jest najlepszym (a zarazem najtańszymJ) sposobem doskonalenia swojego warsztatu fotograficznego. Ja każdego dnia doskonalę swój.

14. Pejzaż czy reportaż?

Zdecydowanie reportaż. Jest to moja ulubiona forma. Spełniam się w niej. Mając aparat niemal nieustannie przy sobie – fotografuję ludzkie emocje, reakcje i postawy, zdarzenia dnia codziennego. Jestem surowym krytykiem; jednakże swoje fotografie reportażowe oceniam lepiej aniżeli efekt pleneru.

Jest jednak coś co pociąga mnie w fotografii krajobrazu…. Przystępując do tej formy wykonywania zdjęć bardzo często korzystam z velvii dającej niesamowity efekt nasycenia barw, neutralnych szarości… Wracam wówczas do fotografii analogowej. Tak więc rzadziej, lecz z nieskrywaną przyjemnością,  wyruszam również w plener.

15. Plener, studio czy świat wokół?

Jak już wspomniałam moją ulubioną formą fotografii jest reportaż, a co się z tym wiąże zdjęcia wykonywane na co dzień, wokół mnie. Plener traktuję jako odprężenie okazjonalne od czasu do czasu. Pracy studyjnej nie lubię, zdjęcia pozowane nie są moja domeną. Praktycznie ich nie wykonuję.

16. Wyjeżdżasz jako korespondent w rejon objęty konfliktem. Możesz zabrać 1 aparat. Sprzęt o jakich parametrach weźmiesz?

Zabiorę aparat cyfrowy. Marka nie ma znaczenia. Jego parametry również. Postawię na obiektyw. Zdecydowanie szerokokątny.  To pozwoli mi być najbliższej wydarzeń, zarówno  dramatu jak i  szczęścia. W fotografii reportażowej nie można bać się podjeść, trzeba dotrzeć tak blisko, aby namacalnie czuć atmosferę chwili. Dopiero wówczas jest szansa, że uchwycimy ją ja zdjęciu…

17. Największa zaleta w dzisiejszej fotografii

Fotografia cyfrowa z pełnym pakietem możliwości jakie ze sobą niesie.

18. Największa wada w dzisiejszej fotografii

Fotografia cyfrowa z pełnym pakietem możliwości jakie ze sobą niesie.

19. Złota zasada dla adepta sztuki fotografii

Nie zastanawiaj się czy i kiedy nacisnąć spust – naciskaj!

20. Przede mną jeszcze

Wiele nauki,  godziny  z aparatem w ręku, moje najlepsze zdjęcie…

21. Czego mogę Ci życzyć

Podobno jedno nieostre zdjęcie to pomyłka, dziesięć nieostrych zdjęć to eksperyment a sto nieostrych zdjęć to styl. Życz mi wypracowania własnego stylu.

 

Niniejszy artykuł będący formą wywiadu powstał na bazie moich rozmów i dyskusji prowadzonych z przyjacielem będącym miłośnikiem fotografii. Nie jest to zapis bezpośredniej rozmowy. Jest to podsumowanie opinii, poglądów i doświadczenia posiadanego przez mojego rozmówce.

Za nasze dotychczasowe rozmowy o fotografii, dzięki którym moja wiedza w tym zakresie zwiększa się z dnia na dzień – serdecznie dziękuję.