Jak widzę siebie w roli fotografa? Odpowiadając na to pytanie postanowiłam za razem przeprowadzić wywiad z osobą, której pasją jest fotografia. Przeprowadziłam wyiad z samą sobą i zadałam sobie kilka prostych ale za razem bardzo istotnych pytań, które padały już w moim kierunku i które nie raz sama sobie zadawałam

Czy zawsze myślałaś o tym, aby zostać zawodowym fotografem? Hmmmmmm

Kiedy byłam jeszcze studentką, fotografia był dla mnie niesamowitą artystyczną przygodą.
Wtedy gdy fotografia cyfrowa dopiero raczkowała i zapotrzebowanie na fotografkę komercyjną nie było dużo mniejsze nić dzisiaj, trudno było mi sobie wyobrazić abym z tej pasji mogła się utrzymać ale z czasem przygoda ta przerodziła się w mój sposób na życie.
I od jakiegoś czasu aparat fotograficzny towarzyszy mi wszędzie i bez niego nie wyobrażam sobie życia. Fotografia warunkuje moje postrzeganie świata. Na szczęście dziś fotografia jest bardzo powszechna (na takie usługi jest duże zapotrzebowanie) Dzisiejszy świat potrzebuje fotografi na kązdym kroku - bardziej niż kiedykolwiek więc mogę bez trudu traktować ją jako źródło utrzymania, mogę się jej poświęcić i czerpać z tego korzyści. Po prostu „przyjemne z pożytecznym”.

Co najbardziej lubię fotografować?

Na pewno ludzi i ich otoczenie. Może dlatego, że jestem „zwierzęciem stadnym” i po prostu lubię przebywać wśród ludzi i ich obserwować. Ludzie mnie inspirują i dają mi energię potrzebną do tworzenia. Moimi „modelami” stają się zarówno ludzie z mojego najbliższego otoczenia jak i ,ci których spotykam w czasie swoich podróży. I zawsze staram się wejść z nimi w interakcję, poczuć łączność- wtedy takie fotografie są najbardziej wartościowe. Nie mogłabym być ”paparazzo”,  bo taki rodzaj fotografowania spłyca kontakt między fotografem, a modelem. Dla mnie jest on niezbędny ,aby zdjęcie było od początku do końca udane.

Jaki rodzaj fotografii preferuję?

Bardzo dużo satysfakcji daje mi fotografia reklamowa. Przy niej mogę szlifować swoje umiejętności techniczne. Lubię czasem „zamęczyć” swój obiekt, tak długo, aby zdjęcie wyszło perfekcyjne. Mogę dopracowywać je do najmniejszego szczegółu. Gdy w końcu efekt spełnia moje oczekiwania bardzo mnie to buduje i napędza do działania.

Z kolei bardziej spontaniczna jest dla mnie fotografia okolicznościowa. Wiem, to brzmi dość banalnie, ale móc fotografować ludzi w ważnych dla nich momentach to bardzo bliski mi temat. W takich sytuacjach wyzwalają się w ludziach cudowne emocje, które nadają zdjęciom sens. Taka fotografia daje mi satysfakcję, ale jest ważna dla samych jej uczestników. Pozostaje dla nich pamiątką przeżyć, a mnie cieszy, że mogę im ją dać.

Co zachwyca mnie w zdjęciach innych fotografów?

Dla mnie oglądanie fotografii innych to trochę tak jak rozmowa z nimi. W takim momencie widzę jak pewne sprawy postrzegają ich autorzy, widzę ich punkt widzenia. Mogę popatrzeć przez ich oczy na świat, na te chwile, w których brali udział. Takie doświadczenia to też podróże. Mogę znaleźć się w innej rzeczywistości, jakbym przemieszczała się w czasie i przestrzeni. Gdy oceniam to co widzę, czasem oczywiście krytykuję, ale czasem podziwiam i zazdroszczę- mam uczucie jakbym chciała skraść autorowi to niepowtarzalne światło, to ujęcie, blask, emocje. I to jest właśnie piękne.

Czy fotografie budzą we mnie wspomnienia, czy lubię do nich wracać, oglądać je w wolnych chwilach?

Gdy patrzę na zdjęcie i czuję te same emocje, jak wtedy, gdy zostało zrobione. To dla mnie jest moment, gdy na prawdę odżywają wspomnienia. Na ułamek sekundy przenoszę się w tamten  świat, a bez zdjęć byłoby to bardzo trudne. Fotografie to moje skarby, pamiątki z podróży i gdy przychodzi chwila, że potrzebuję oderwać się od rzeczywistości po prostu oglądam je ze wszystkich stron i odpływam.

Jakie jest moje marzenie jako fotografa?

Od zawsze marzyłam o podróżach. Taki mam charakter. Nie potrafię usiedzieć w miejscu, ciągnie mnie w nieznane. Kocham swój dom rodzinny, ale lubię popatrzeć czasem na życie z innej perspektywy.
Moja przygoda z podróżami zaczęła się od wyprawy dookoła świata 5 lat temu i trwa do dziś. Ze wszystkich moich doświadczeń i spotkań z ludźmi pozostaje ślad w postaci zdjęć. Moim marzeniem byłoby móc dalej podróżować dzięki fotografii i dla fotografii.

A ponieważ jestem optymistką i dąże do wyznaczonego celu mam nadzieję, że i to marzenie się spełni - może podczas pracy jako foto-podróżnik dla firmy FUJI